İtiraf..

Bir şeyi itiraf etmem gerekiyor.

Bunu söylersem belki her şey değişecek, belki hiçbir şey olmayacak ama içimde taşımaktan yoruldum.

Sana ilk başta öyle bakmamıştım. Sadece konuşuyorduk, sadece iyi geliyordun. Sonra fark etmeden günümün içinde yer etmeye başladın. Bir şey olduğunda sana anlatmak istedim, sustuğumda bile seni düşündüm.

Ve en kötüsü ne biliyor musun?

Bunun yanlış olduğunu bile bile seni bekledim.

Kendime defalarca “geçer” dedim. Mesafe koydum, kaçtım, sustum. Ama insan bazen en çok kaçtığı yerde yakalanıyor.

Senden bir şey istemiyorum. Ne bir cevap, ne bir seçim… Sadece artık içimde saklamak istemiyorum.

Belki bu bir hata. Belki adı bile konulmaması gereken bir duygu.

Ama gerçek şu:

Bir gün seni düşünmeden uyuyamadığımı fark ettim. Ve o gün anladım… Bu artık masum bir yakınlık değilmiş.

Şimdi söyledim. Geri kalanını zamana bırakıyorum.