Göz Göre Göre

Dün gece karşılıklı oturmuş kahve içiyorduk. Bana o kadar güzel, o kadar saf bir aşkla bakıyordu ki bir an durup 'Ben ne yapıyorum?' dedim kendi kendime. Çünkü daha bir saat önce, o mutfakta bana tatlı hazırlarken ben telefonda diğeriyle buluşma planı yapıyordum. İşin en acı veren kısmı ne biliyor musun? Beni yakalamasından korkmuyorum, beni bu halimle bile affetmesinden korkuyorum. Çünkü o kadar temiz bir kalbi var ki, bir ipucu yakalasa bile konduramıyor, kendi kendine bahaneler bulup beni temize çıkarıyor. Ben onun bu güvenini her gün parça parça yok ederken, o bana daha sıkı sarılıyor. Bu suçluluk duygusu yakalanmaktan çok daha ağır, beni her gün içten içe çürütüyor.