Duvarlar ördüm

Aslında her şeyin yolunda olduğunu söylemeyi, insanları mutlu etmekten daha çok, kendimi ikna etmek için kullanıyorum. Kalabalık bir ortamda kahkahalar atarken bile, zihnimin bir köşesinde aslında orada olmadığımı, sadece bir gözlemci gibi olayları izlediğimi kimse fark etmiyor. En kötüsü de ne biliyor musun? Bu yalnızlık hissini, kendim seçtiğim için kimseye şikayet edemiyorum. İnsanlara çok yakınlaşmaktan korktuğum için duvarlar ördüm, şimdi de o duvarların arkasında neden kimsenin beni tam olarak anlamadığını sorguluyorum. Biraz çelişkili, biraz yorgun, ama tamamen dürüst bir itiraf bu.